เซียนกระบี่มาแล้ว![剑仙在此]บทที่ 1877 หอคัมภีร์ค้ำฟ้า

บทที่ 1877 หอคัมภีร์ค้ำฟ้า

ตอนที่​ 1,877 หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​

ปู้​ชิว​เห​ริน​รับฟัง​และ​นึก​ทบทวน​ แต่​ก็​พบ​ว่า​ตนเอง​ไม่เคย​ได้ยิน​ชื่อ​ของ​คน​ทั้งสอง​มาก่อน​ ถึงกระนั้น​ เขา​ก็​ยัง​ไม่ปักใจ​เชื่อ​คำพูด​ของ​หลิน​เป่ยเฉิน​เสีย​ทั้งหมด​

เพราะ​ไม่ว่า​จะเป็น​รูปลักษณ์​หรือ​สง่าราศี​ของ​คน​คู่​นี้​ ล้วนแต่​ชี้ว่า​พวกเขา​มีสถานะ​ไม่ธรรมดา​ ปู้​ชิว​เห​ริน​เคย​ติดตาม​คนใหญ่คนโต​ใน​เส้นทาง​ดาราจักร​มาหลาย​คน​และ​ผู้คน​เหล่านั้น​ก็​ยัง​มีสง่าราศี​เทียบ​กับ​เด็กหนุ่ม​และ​เด็กสาว​คู่​นี้​ไม่ได้​ด้วยซ้ำ​

โดยเฉพาะ​เด็กหนุ่ม​คน​นี้​ นอกจาก​หน้าตา​ที่​หล่อเหลา​และ​กิริยามารยาท​ที่​สง่างามแล้ว​ ท่าทาง​ของ​เขา​ยัง​บอ​กว่า​เป็นยอด​ฝีมือ​ที่​ชำนาญ​ใน​การสังหาร​ผู้คน​ ดังนั้น​ปู้​ชิว​เห​ริน​จึงไม่อาจ​ประเมิน​ได้​เลย​ว่า​เด็กหนุ่ม​ผู้​นี้​มีขั้น​พลัง​อยู่​ใน​ระดับ​ใด​กัน​แน่​

“ฮ่า ๆๆ ที่แท้​สหาย​เฉิน​กับ​สหาย​เย​ว่​ก็​มารับ​ชมการ​ประกาศ​ผลสอบ​นี่เอง​”

ปู้​ชิว​เห​ริน​ยังคง​พยายาม​ผูกมิตร​ต่อไป​อย่าง​ไม่ยอมแพ้​และ​เอ่ย​คำเชิญ​ด้วย​ความ​กระตือรือร้น​ “หาก​เป็น​เช่นนี้​ พวกเรา​ไป​รับฟัง​การ​ประกาศ​ผล​พร้อมกัน​ดี​หรือไม่​? ข้า​เอง​พยายาม​สอบ​เข้า​สำนักศึกษา​ฉิว​จื่อ​มาสามครั้ง​แล้ว​ ข้า​รู้จัก​ที่นี่​เป็น​อย่าง​ดี​ ถือว่า​ให้​ข้า​เป็น​ผู้นำทาง​ของ​พวก​ท่าน​ก็แล้วกัน​ ไม่ทราบ​ว่า​ดี​หรือไม่​?”

หลิน​เป่ยเฉิน​หันไป​มองหน้า​เย​ว่หงเซียง​และ​ผงกศีรษะ​ ตอบรับ​ว่า​ “ถ้าอย่างนั้น​พวกเรา​ก็​คง​ต้อง​รบกวน​คุณชาย​ปู้​แล้ว​”

ดังนั้น​ พวกเขา​จึงเดิน​ขึ้น​เขา​ไป​พร้อมกัน​

เห็นได้ชัด​ว่า​ปู้​ชิว​เห​ริน​เป็น​คน​ชนชั้น​ไม่ธรรมดา​ เขา​มีองครักษ์​สี่คน​คอย​ติดตาม​พร้อมด้วย​เด็ก​แบก​ตู้​เก็บ​ตำรา​ขนาดเล็ก​อีก​หนึ่ง​คน​

เด็กน้อย​ผู้​นั้น​ถูก​เรียก​ว่า​ ‘เสี่ยว​เว่ย’​ เขา​มีอายุ​เพียง​สิบสอง​ปี​ แต่กลับ​ต้อง​แบก​ตู้หนังสือ​อัน​หนักอึ้ง​อยู่​บน​แผ่น​หลัง​ เด็กชาย​สวมใส่​ชุด​เสื้อคลุม​สีน้ำเงิน​ คิ้ว​หนา​ ตาโต​ หน้าตา​บ่งบอกถึง​ความฉลาดเฉลียว​และ​ตื่นเต้น​ไป​กับ​ทุกสิ่งทุกอย่าง​รอบตัว​อยู่​ตลอดเวลา​

ปู้​ชิว​เห​ริน​เป็น​ผู้เดิน​นำทาง​ ทุกครั้งที่​พบ​เจอ​กับ​หลัก​ศิลา​สำคัญ​ข้างทาง​ บุรุษ​หนุ่ม​ก็​จะสามารถ​เล่า​ถึงที่มา​ที่​ไป​ได้​อย่าง​ฉะฉาน​ สมแล้ว​ที่​เขา​เป็น​ผู้ใช้​สายเลือด​ผู้​เยียวยา​ ปู้​ชิว​เห​ริน​เป็น​เหมือน​คลัง​ความรู้​เคลื่อนที่​ ไม่ว่า​พบ​เจอ​สิ่งใด​สอง​ข้างทาง​ เขา​ก็​สามารถ​อธิบาย​ได้​หมดสิ้น​

“พื้นที่​ตรงนี้​เป็น​ตำแหน่ง​ที่​ราชัน​แห่ง​ความรู้​ได้​ศึกษา​ตำรา​อย่าง​หนัก​จนกระทั่ง​บรรลุ​ขั้น​พลัง​สำเร็จ​และ​รัศมี​แห่ง​ความรู้​เหล่านั้น​ก็​ยัง​ตลบอบอวล​อยู่​จนถึง​ทุกวันนี้​”

“สหาย​เฉิน​ดู​นี่​สิ ตำแหน่ง​นี้​เรียก​ว่า​ลาน​อ่าน​ตำรา​ยามเช้า​ เป็น​สถานที่​ซึ่งผู้​เยียวยา​ใน​ตำนาน​อย่าง​ห​ลี่​อี้​ฉิง โจว​เฟย​ชิง ห​ลิง​หู่​เซิน​และ​คนอื่น​ ๆ อีก​นับไม่ถ้วน​ของ​สำนักศึกษา​ฉิว​จื่อ​ มักจะ​ตื่นขึ้น​มาอ่าน​ตำรา​ตั้งแต่​ยามเช้า​ จนกระทั่ง​พวกเขา​บรรลุ​ขั้น​พลัง​ได้​ในที่สุด​…”

“ฮ่า ๆๆ ตำแหน่ง​นี้​น่าสนใจ​มาก​ทีเดียว​ นี่​เป็น​สถานที่​ล้าง​เท้า​ของ​บรรพบุรุษ​แห่ง​สายเลือด​ผู้​เยียวยา​ บัดนี้​มัน​ถูก​เรียก​ว่า​ ‘ลาน​ซูซูถัง’ นักศึกษา​จำนวนมาก​มักจะ​มาอาบน้ำ​ที่นี่​เพื่อ​ความ​เป็น​สิริมงคล​แก่​ตนเอง​”

“ส่วน​ตึกสูง​ที่​ตั้งอยู่​เบื้องหน้า​นั้น​มีนาม​ว่า​หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​ เป็น​สถานที่​สำหรับ​การ​อ่าน​ตำรา​ที่​ใหญ่​ที่สุด​ เงียบสงบ​ที่สุด​และ​เหมาะสม​กับ​การเรียน​รู้มาก​ที่สุด​ โดยปกติ​นั้น​ พวกเรา​จะเข้าไป​ไม่ได้​ แม้แต่​ผู้คน​จาก​ตระกูล​ใหญ่​หรือ​ขุนนาง​ชั้นสูง​จาก​สภาศักดิ์สิทธิ์​ก็​ยัง​ไม่สามารถ​เข้าไป​ได้​หาก​ไม่ได้รับอนุญาต​เป็น​กรณีพิเศษ​…”

ปู้​ชิว​เห​ริน​กล่าว​พร้อมกับ​เดิน​นำทาง​พวก​ของ​หลิน​เป่ยเฉิน​มาหยุด​ยืน​อยู่​ที่​หน้า​หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​

มัน​เป็น​ตึกสูง​เกือบ​ร้อย​ชั้น​

ตัว​ตึก​สร้าง​ใน​รูปทรง​ของ​ตำรา​ที่​ถูกวาง​ไว้​อยู่​บน​พื้นดิน​

หน้า​กระดาษ​หนึ่ง​แผ่น​เท่ากับ​ตึก​หนึ่ง​ชั้น​

หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​ผ่าน​ลม​ผ่าน​ฝน​มาอย่าง​ยาวนาน​ บน​ผนัง​ด้านนอก​เต็มไปด้วย​คราบ​สกปรก​ของ​วัชพืช​และ​เถาวัลย์​

หาก​มองดู​เพียง​ผิวเผิน​ ตึกสูง​หลัง​นี้​ไม่ต่าง​ไป​จาก​หนังสือ​เล่ม​ใหญ่​ที่​ถูก​ผู้คน​วาง​ทิ้ง​ไว้​ให้​ตากลม​ตากฝน​ แต่​มัน​ก็​ยัง​มีเสน่ห์​ใน​ตนเอง​อย่าง​น่าประหลาด​ เพียงแค่​ยืน​จ้องมอง​จาก​ระยะไกล​ หลิน​เป่ยเฉิน​ก็​สัมผัส​ได้​ถึงกลิ่นอาย​แห่ง​ความรู้​ที่​ลอย​ออกมา​อย่าง​หนาแน่น​

หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​เป็น​เสมือน​สิ่งเตือนใจ​สำหรับ​บรรดา​ผู้​ที่มา​เข้า​สอบ​ เมื่อ​เดินผ่าน​ตึกสูง​หลัง​นี้​ บรรดา​ผู้​เข้า​สอบ​ก็​จะหยุดชะงัก​เพื่อ​ทำความเคารพ​ โดย​ย้ำ​เตือน​กับ​ตนเอง​ไม่ให้​ลืมเลือน​จุดหมาย​และ​ความฝัน​ที่​นำพา​ตนเอง​มาถึงที่นี่​

หน้า​ประตู​ของ​หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​มีผู้คน​ยืน​รอ​รับแขก​อยู่​กลุ่ม​หนึ่ง​

พวกเขา​ต่าง​ก็​เป็น​บุรุษ​หนุ่ม​หญิงสาว​หน้าตา​ดี​ ลักษณะ​ท่าที​ยิ้มแย้มแจ่มใส​

“ผู้ดูแล​หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​เป็น​บรรดา​ลูกศิษย์​ของ​สำนักศึกษา​ฉิว​จื่อ​ที่​ได้รับ​สิทธิพิเศษ​ให้​อ่าน​ตำรา​ได้​ทุก​เล่ม​ที่อยู่​ใน​หอ​คัมภีร์​ โดยที่​พวกเขา​หวัง​ว่า​นอกจาก​จะช่วย​พัฒนา​ให้​ศิษย์​ก้าว​ขึ้นไป​สู่การ​เป็น​ผู้​เยียวยา​ระดับสูง​ได้​แล้ว​ พวกเขา​ก็​หวัง​ว่า​จะพัฒนา​ให้​สำนักศึกษา​ฉิว​จื่อ​เจริญเติบโต​ไป​มากกว่า​นี้​อีกด้วย​…”

ปู้​ชิว​เห​ริน​ยังคง​กล่าว​ด้วย​น้ำเสียง​กระตือรือร้น​ต่อไป​

บัดนี้​ หลิน​เป่ยเฉิน​ตระหนัก​รู้​ถึงความยิ่งใหญ่​ของ​สำนักศึกษา​แห่ง​นี้​แล้ว​

อย่าง​น้อย​ เอา​แต่เพียง​เรื่อง​หลักการ​อย่าง​เดียว​ สำนักศึกษา​ฉิว​จื่อ​ก็​ถือได้ว่า​เป็น​แสงสว่าง​แห่ง​มวล​มนุษยชาติ​ พวกเขา​มีแนวคิด​ไม่ต่าง​ไป​จาก​มนุษย์​โลก​ใน​ชาติ​ภพ​ที่แล้ว​ของ​หลิน​เป่ยเฉิน​ ซึ่งเน้นย้ำ​ว่า​การศึกษา​จะช่วย​ยกระดับ​ให้​สังคม​น่าอยู่​มากยิ่งขึ้น​

“การ​ประกาศ​ผลสอบ​ประจำปี​นี้​มีผู้​มาเข้าร่วม​มากมาย​ เพราะฉะนั้น​ หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​จึงเปิด​ให้​ผู้คน​เข้า​พัก​เป็น​กรณีพิเศษ​ ไม่ทราบ​ว่า​สหาย​เฉิน​กับ​สหาย​เย​ว่​ได้​จอง​ห้องพัก​ไว้​แล้ว​หรือไม่​?”

ปู้​ชิว​เห​ริน​ถามด้วย​ความสงสัย​

หลิน​เป่ยเฉิน​ชะงัก​กึก​

นี่​ต้อง​จอง​ห้องพัก​ล่วงหน้า​ด้วย​เหรอ​เนี่ย​?

เขา​ส่าย​ศีรษะ​ตอบกลับ​ไป​ว่า​ “ข้า​กับ​ศิษย์​น้อง​แค่​ผ่าน​ทาง​มาเท่านั้น​ จึงยัง​ไม่ได้​จอง​ห้องพัก​แต่อย่างใด​”

“ถ้าอย่างนั้น​…”

ปู้​ชิว​เห​ริน​ส่งเสียงอุทาน​ใน​ลำคอ​ “ข้า​จอง​ห้องพัก​ไว้​แล้ว​ แต่​ข้า​จะลอง​ให้​คน​เข้าไป​จอง​ห้องพัก​เพิ่ม​ให้​แก่​พวก​ท่าน​ก็แล้วกัน​… เสี่ยว​เว่ย​ เจ้ารีบ​เข้าไป​ทำ​เรื่อง​จอง​ห้องพัก​ให้​แก่​สหาย​เฉิน​และ​สหาย​เย​ว่​เดี๋ยวนี้​”

“รับทราบ​ขอรับ​ คุณชาย​”

เด็กชาย​เสี่ยว​เว่ย​รับคำ​ แม้จะแบก​ตู้​ไม้ขนาดเล็ก​อยู่​บน​แผ่น​หลัง​ แต่​เขา​ก็​กระโดดโลดเต้น​เข้าไป​ทำการ​จอง​ห้องพัก​ใน​หอ​คัมภีร์​ค้ำฟ้า​ได้​อย่าง​ร่าเริง​ยิ่ง​

ปู้​ชิว​เห​ริน​และ​ผู้ติดตาม​พร้อมด้วย​พวก​ของ​หลิน​เป่ยเฉิน​ยืน​พูดคุย​สัพเพเหระ​กัน​อยู่​ที่​หน้า​ประตู​ของ​หอ​คัมภีร์​ แต่​ใน​ทันใดนั้น​เอง​ เหตุการณ์​ไม่คาดฝัน​ก็​บัง​เกิดขึ้น​…

“หืม?​ สหาย​ท่าน​นี้​อีกแล้ว​หรือ​?”

เสียงแหลม​สูงของ​สตรี​ผู้​หนึ่ง​ดัง​ขึ้น​ “ไม่ทราบ​ว่า​คุณชาย​ปู้​จำข้า​ได้​หรือไม่​?”

ปู้​ชิว​เห​ริน​เคย​มาสอบ​เข้าที่​สำนักศึกษา​ฉิว​จื่อ​มากกว่า​หนึ่ง​ครั้ง​ ดังนั้น​เขา​จึงรู้จัก​ผู้คน​เป็น​จำนวนมาก​

เมื่อ​หันหน้า​มอง​ไป​ทาง​เสียง​เรียก​ พวกเขา​ก็​พบ​กับ​กลุ่ม​บัณฑิต​ประมาณ​สามคน​เดิน​เข้ามา​

สตรี​เจ้าของ​เสียงแหลม​สูงนั้น​มีรูปร่าง​สูงโปร่ง​ ใบหน้า​งดงาม​ ดวง​ตากลม​โต​ จัด​ได้​ว่า​เป็นยอด​หญิง​งามผู้​หนึ่ง​

และ​บรรดา​ผู้​ที่​เดิน​เคียงข้าง​นาง​เข้ามา​นั้น​ก็​เป็น​บัณฑิต​หนุ่ม​รูปหล่อ​ ท่าทาง​น่าจะ​มาจาก​ตระกูล​ร่ำรวย​กัน​ทั้งสอง​คน​

“สหาย​เฉียว​นี่เอง​”

เมื่อ​ปู้​ชิว​เห​ริน​พบเห็น​หญิงสาว​ผู้​นั้น​ สีหน้า​ของ​เขา​ก็​แปร​เปลี่ยนไป​ หลิน​เป่ยเฉิน​สัมผัส​ได้​ถึงความขมขื่น​ใน​น้ำเสียง​ของ​ปู้​ชิว​เห​ริน​เล็กน้อย​

หญิงสาว​ผู้​นี้​มีนาม​ว่า​เฉียว​ปี้​อี๋​ซึ่งเคย​เป็น​สหาย​เก่า​กับ​ปู้​ชิว​เห​ริน​ แต่​สิ่งสำคัญ​ก็​คือ​นาง​เป็น​คน​ที่​มีภาพลักษณ์​เลวร้าย​ที่สุด​ใน​กลุ่ม​บัณฑิต​ด้วยกัน​ ปู้​ชิว​เห​ริน​กับ​เฉียว​ปี้​อี๋​ได้​พบกัน​เมื่อ​การ​สอบ​ปี​ที่แล้ว​ และ​นาง​ก็​ตกหลุมรัก​เขา​เข้า​อย่าง​จัง ปู้​ชิว​เห​ริน​พยายาม​ไม่ยุ่ง​เกี่ยวกับ​นาง​ สุดท้าย​ ก็​ต้อง​เดือดร้อน​ให้​อาจารย์​ของ​ปู้​ชิว​เห​ริน​ไป​พูดคุย​กับ​ทาง​ผู้ใหญ่​ของ​ตระกูล​เฉียว​ เพื่อ​ขอร้อง​ไม่ให้​นาง​มายุ่ง​เกี่ยวกับ​เขา​อีก​

ที่​การ​ประกาศ​ผลสอบ​ประจำปี​นี้​ ปู้​ชิว​เห​ริน​เลือก​แต่งตัว​ด้วย​ชุด​ธรรมดา​สามัญก็​เพื่อ​พยายาม​จะหลบหน้า​เฉียว​ปี้​อี๋​นั่นเอง​ เพราะ​เขา​ไม่อยาก​จะมีปัญหา​รบกวน​จิตใจ​อีกแล้ว​

คิดไม่ถึง​เลย​ว่า​คนเรา​ยิ่ง​เกลียดชัง​กัน​มาก​เท่าไหร่​ ก็​ยิ่ง​ได้​พบ​เจอกัน​มาก​เท่านั้น​

เฮ้อ​ ต้อง​เหนื่อยใจ​อีกแล้ว​สิ

ปู้​ชิว​เห​ริน​ถอนหายใจ​ออกมา​ด้วย​ความเบื่อหน่าย​ กำลังจะ​พูด​อะไร​บางอย่าง​ออกมา​

“คุณชาย​ปู้​ บุรุษ​ผู้​นี้​คือ​ใคร​หรือ​?”

เฉียว​ปี้​อี๋​สำรวจ​มอง​เรือนร่าง​ของ​หลิน​เป่ยเฉิน​อย่าง​ไม่อาจ​ถอน​สายตา​ได้​อีกแล้ว​

“อ้อ​ บุรุษ​ผู้​นี้​คือ​สหาย​เฉินเป่ย​หลิน​ ส่วน​แม่นาง​ท่าน​นั้น​คือ​สหาย​เย​ว่หงเซียง”​

ปู้​ชิว​เห​ริน​รีบ​แนะนำ​ตัวอย่าง​เร่งรีบ​และ​ไม่รอ​ให้​เฉียว​ปี้​อี๋​กล่าว​คำ​ใด​ เขา​ก็​พูด​ต่อ​ทันที​ “สหาย​เฉียว​ พอดี​ข้า​เพิ่ง​นึก​ขึ้น​มาได้​ว่า​ยัง​ไม่ได้​ไป​คารวะ​ศิษย์​พี่​ บัดนี้​คง​ต้อง​ขอตัว​ก่อน​”

เขา​รีบ​ยกมือ​อำลา​

เฉียว​ปี้​อี๋​พลัน​ตอบรับ​กลับมา​อย่าง​ไร้​เยื่อใย​ว่า​ “ประเสริฐ​ ท่าน​จะไป​ไหน​ก็​ไป​เถอะ​”

เซียนกระบี่มาแล้ว![剑仙在此]

เซียนกระบี่มาแล้ว![剑仙在此]

Score 10
Status: Completed

หืมมม วิชานี้น่าสนใจดี แชะ ! ติ๊งง

คุณได้รับแอพพลิเคชั่นวิชากระบี่ทะลวงจันทร์ ต้องการติดตั้งหรือไม่ !

ด้วยสมาร์ทโฟนในมือของเจ้าแกะดำหลิวเป่ยเฉิน

ทำให้เขาสามารถผงาดบนโลกจอมยุทธ์นี้ได้อย่างง่ายดาย….

แต่ข้าไม่เอาหรอก ใครมันจะอยากอยู่โลกแบบนี้กัน

YouTube ก็ไม่มี Facebook ก็เข้าไม่ได้

ข้าขอกลับโลกเดิมไปนั่งเล่นเกมในห้องแอร์เย็น ๆ ดีกว่าโว้ยยย !!

Options

not work with dark mode
Reset