[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นไข่มังกรตอนที่205

ตอนที่205

 ชั้นกลับไปที่รังพร้อมมดแดงตัวอื่น ๆ

 เดินตามมดตัวหัวหน้าไปพร้อมเหล่ามดแดง

 

 เราไปที่ห้องห้องหนึ่งเล็ก ๆ ที่อยู่ในส่วนลึกของรัง

 พวกมดแดงค่อย ๆ ทยอยวางไข่ที่ลักพามาทีละตัว

 ชั้นเองก็อ้าปากออกแล้วคายไข่ลงพื้นด้วยเช่นกัน

 แหยง ๆ แฮะ แค่ก ๆ

 

 จำนวนไข่ที่เอากลับมาคือสี่สิบฟอง

 ที่รังนู้นเลี้ยงกันทีละสี่สิบตัวสินะ?

 ว่าแล้ว คงเลี้ยงทีละร้อยหรือสองร้อยไม่ได้สินะ

 ถ้าเยอะขนาดนั้นทั้งโลกคงเต็มไปด้วยมดแดงแล้ว

 

 …..แต่ว่า ฟักที่ละสี่สิบตัว แต่ในรังมีไม่ถึงสองร้อยงั้นเหรอ

 จำนวนที่ไข่ที่ราชินีวางได้มีจำกัดไว้รึเปล่านะ หรือว่ามดมันไปตายข้างนอก?

 ระยะห่างระหว่างการวางไข่แต่ละครั้งอาจจะนานก็ได้

 

 ชั้นขนมายี่สิบ ในปากชั้นสิบ กับอีกหัวนึงสิบ

 ……หือ ทำอะไรอยู่? คู่หู รีบ ๆ คายออกมาสิ

 

 「ก่า?」

 

 คู่หูหันมาหาแล้วอ้าปากส่งเสียงขึ้น

 ข้างในนั้นไม่มีอะไรอยู่เลย

 ฮะ เฮ้ย เดี๋ยว

 จริงจัง?

 

 ชั้นตัดสินใจค่อย ๆ ย่องหนีจากห้องเก็บของเงียบ ๆ แล้วตรงไปหามดราชินี

 รีบ ๆ บอกลามดราชีนีแล้วรีบไปดีกว่า

 

 พอออกมานอกห้อง ชั้นก็มองกลับไปเล็กน้อย

 มดแดงตัวหนึ่งกำลังนับจำนวนไข่ เสร็จแล้วก็เอียงคอของตน

 ไม่รู้ ไม่รู้ไม่เห็น

 

 จากตรงนี้ชั้นจำทางได้ ไม่ต้องให้มดมาช่วยนำทาง

 

 ชั้นมุ่งตรงไปหามดราชินี

 

 มดราชินีกำลังรอเราอยู่พร้อมกับมดแดงอีกสองตัว

 พอชั้นไปถึง มดทั้งสองก็ลุกขึ้นมาเตรียมสู้ แต่ราชินีหยุดไว้ก่อน

 

 『ขอบคุณที่เหนื่อยยาก เราได้ยินคำรายงานแล้ว ทางเราสูญเสียมดไปสิบตัว และจำนวนไข่ที่พากลับมาคือสี่สิบ』

 

 ชั้นปล่อยให้จิตคิดฟุ้งซ่าน พยายามคิดเรื่องอื่นไปเรื่อย ๆ

 อย่าให้ทางนั้นรู้เรื่องที่คู่หูชั้นทำไปดีกว่า ถึงจะขึ้นอยู่กับเวลาก็เถอะ

 

 มดราชินีเอียงคอมองมาด้วยความสงสัย

 รอดไป ท่าทางจะยังไม่รู้เรื่องสินะ

 

 『…..เรื่องเลเวล พอใจกับตอนนี้หรือยัง?』

 

 มดราชินีถามมาอย่างกังวล

 คงเพราะราชินีใช้ [โทรจิต] อ่านความคิดจริง ๆ ชั้นไม่ได้ล่ะมั้ง

 

 รู้อยู่ว่ากำลังระแวง แต่ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกน่า

 ชั้นไม่โจมตีพวกแกแล้วล่ะ

 ถึงพวกแกจะใช้ชั้นเป็นหมากเฉย ๆ ก็เถอะ แต่สุดท้ายก็ได้สิ่งที่ต้องการอยู่ดี

 อันที่จริงต้องบอกขอบคุณด้วยซ้ำ

 

 『เช่นนั้นก็ดีแล้ว อันที่จริง เรายังรู้ตำแหน่งรังอื่นอยู่….』

 

 ……….

 

 『…..ช่างเถอะ เรื่องนั้นไม่ต้องก็ได้』

 

 ….ยังคิดจะขยายทัพตัวเองอีกเรอะ?

 

 จุดประสงค์หลักคือให้ชั้นไปจัดการรังคู่แข่งของตัวเองจริง ๆ ด้วยสินะ

 เหมือนว่าราชินีของทั้งสองรังจะรู้จักกันด้วย

 

 『แม้การที่เราขอให้ไปโจมตีรังอื่นจะฟังดูแปลก แต่เจ้าก็ช่วยเราไว้ได้มากจริง ๆ หากเจ้าต้องการอะไร เพียงบอกเรา เราพร้อมจะช่วยเหลือทุกเมื่อ』

 

 ยังไงชั้นก็ว่าจะไปจากที่นี่อยู่แล้ว คงไม่ได้ให้ช่วยหรอก

 จริง ๆ ฟังดูเหมือนว่า『ถ้ามีปัญหาจะช่วย เพราะงั้นอย่าเล่นงานพวกเราล่ะ』มากกว่า

 

[ได้รับสกิลฉายา [ทหารมด] : LvMAX] ]

 

 หืม?

 

[สกิลฉายา [ทหารมด : LvMAX] ถูกเปลี่ยนไปเป็น [หัวหน้ามด : Lv1] ]

[เลเวลของสกิลฉายา [หัวหน้ามด] เพิ่มขึ้นจาก 1 เป็น MAX]

[สกิลฉายา [หัวหน้ามด : LvMAX] ถูกเปลี่ยนไปเป็น [ราชามด : Lv–] ]

 

 ….ฉายาแปลก ๆ บวกหนึ่งซะแล้ว

 ก็นะ ที่ชั้นทำก็เหมือนการไปถล่มประเทศอื่นเลยนี่นา

 สำหรับพวกมดแดง ฉายานี้คงยิ่งใหญ่น่าดูเลย

 

 เป็นราชามดแล้วอาศัยอยู่ใต้ดิน….จะเป็นยังไงกันนะ?

 ฟังดูน่าสนุกดีเหมือนกัน

 

 …..ว่าแต่เจ้านี่จะมีผลกับการวิวัฒนาการของชั้นอีกรึเปล่า

 แบบนั้นไม่น่าสนุกเท่าไหร่

 

 หลังจากชั้นลามดราชินีเรียบร้อย ชั้นออกจากรังมดแดงแล้วบินขึ้นฟ้าไป

 พอกวาดสายตาดูได้สักพัก ก็เห็นบึงเน่า ๆ อยู่กลางทะเลทราย

 

 บึงนั่นคือบึงที่เจ้าพวกทากยักษ์สร้างขึ้นมา

 ซึ่งปกติแล้วมันจะใช้เวท [มิราจ] ปกปิดไว้ให้ดูสวยงาม

 ที่กลายเป็นแบบนี้ก็แปลว่าทากยักษ์โดยปราบไปแล้ว

 คงเป็นฝีมืออดอล์ฟนั่นล่ะ

 

 ชั้นบินตรงเข้าไปหาบึงที่ว่า

 แล้วก็เจออดอล์ฟนั่งพักอยู่ที่ริมบึง

 

 …..คงไม่ใช่ว่าโดนภาพลวงตาหลอกเอาอยู่นะ

 คงไม่หรอกมั้ง

 ที่มาพักตรงนี้เพราะที่นี่อย่างน้อยก็ดีกว่ากลางทะเลทรายเปล่า ๆ มากกว่า

 อาจจะเพราะเป็นจุดเตะตา ทำให้ชั้นเห็นได้ง่ายด้วย

 

 ทันทีที่อดอล์ฟเห็นชั้น เขาก็ลุกขึ้นยืน

 ชั้นลงจอดลงตรงหน้าอดลอ์ฟ

 

 「…..วันพรุ่งนี้แล้ว แกพร้อมแล้วสินะ」

 

 「กรร」

 

 ชั้นพยักหน้าตอบ

 

 ระหว่างที่ตอบกลับไป ชั้นก็คิดอะไรขึ้นบางอย่าง

 พาอดอล์ฟไปด้วยจะดีแล้วจริง ๆ เหรอ?

 สภาพแขนอดอล์ฟตอนนี้คงสู้ไม่ไหวแน่

 

 จริงอยู่ที่ว่าอดอล์ฟอาจจะช่วยจัดการกับคนหนุนหลังของผู้กล้าได้

 ถึงชั้นจะไม่ได้ตั้งความหวังไว้สูง แต่อย่างน้อยก็คุ้มค่าที่จะลอง

 

 แต่ถ้าเกิดว่าต้องสู้กันขึ้นมาจริง ๆ อดอล์ฟก็อาจตายได้

 

 กลับกัน ถ้าให้ชั้นไปฮาเรเนคนเดียว รับมือกับผู้กล้าแล้วรีบช่วยนีน่ากับครอบครัวอดอล์ฟ

 แบบนั้นจะดีกว่ารึเปล่านะ?

 …..แต่ว่าแบบนั้น เรื่องที่อดอล์ฟถูกใส่ร้ายก็จะไม่ถูกเปิดเผย แถมยังมีโอกาสที่ผู้กล้าจะตามกลับมาด้วย

 

 「ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก」

 

 พอเห็นชั้นทำสีหน้าเคร่งเครียด อดอล์ฟก็พูดขึ้น

 

 「ข้าจะต้องเล่นงานหมอนั่นได้แน่ ไว้ใจข้าเถอะ」

 

 อดอล์ฟพูดขึ้นอย่างมั่นใจ

 

 「กรร….」

 

 ชั้นพยักหน้าไปทั้งที่ยังคงกังวลอยู่

 การแยกผู้กล้าออกจากทางโบสถ์ดูจะเป็นไปได้ยาก

 แต่ถ้าไม่จัดการตรงนั้น เราก็คงไม่สามารถหาที่ให้นีน่ากับครอบครัวของอดอล์ฟอยู่ได้เหมือนกัน

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นไข่มังกร

[นิยายแปล] เกิดใหม่เป็นไข่มังกร

Score 10
Status: Completed

เปรี๊ยะ ข้างหน้าชั้นตอนนี้มีรอยร้าวอยู่ โลกที่เคยมีแต่ความมืดก็มีแสงส่องเข้ามา ชั้นแลตามองออกไปดูรอยร้าวที่กำลังใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ หืม นี่มันป่าเหรอ? เหมือนว่าจะอยู่บนยอดต้นไม้ซะด้วย พอชั้นลองยืนขึ้น ก็ได้ยินเสียงอะไรแตกอยู่ใต้เท้า เอ ชั้นเหยียบอะไรอยู่ล่ะเนี่ย แบบว่า เหมือนมันกำลังแตกอยู่เลยอะ ทันทีที่คิดอย่างนั้น ก็มีอะไรบางอย่างที่ดูคล้ายเกมก็ปรากฏขึ้นในหัว ---------------------------------------------------------------

Options

not work with dark mode
Reset