กำลังขุดหลุมอยู่ดี ๆ ดันถูกส่งมาต่างโลกพร้อมระบบเสริมแกร่งเฉยเลย 01 รางวัลพิเศษแบบทางเลือก

ตอนที่ 01 รางวัลพิเศษแบบทางเลือก

ตอนที่ 01 รางวัลพิเศษแบบทางเลือก

 

[ รางวัลพิเศษ : สังหารสิ่งมีชีวิตต่างโลกเป็นคนแรก ]

 

“…”

 

“!!!”

 

…‘เมื่อกี้นี่มัน—’

 

ร่างเนื้อชายหนุ่มนาม ‘ทราเวียร์’ พลันสั่นสะท้านแข็งค้าง

 

ตลอดห้วงความคิดอ่านที่ไหลแล่นผ่านหัวสมองอย่างบ้าคลั่ง เป็นอันต้องหยุดชะงักคล้ายมีบางสิ่งอย่างเข้ามาหยุดยั้ง ไม่ต้องการให้เขาหวนคิดถึงโลกความเป็นจริงอีกฝากฝั่ง

 

บีบบังคับให้เขาจมจ่อมอยู่กับสถานการณ์ตรงหน้าเป็นหลัก บีบบังคับให้เขาบ่ายเบี่ยงจากความเป็นจริงอันโหดร้ายโหดเหี้ยมที่เผลอลงมือกับใครคนอื่นที่ไม่ใช่ ‘โอลิเวอร์’

 

ฝ่ามือกอบกุมขมับยังไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น

 

…‘นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นกันแน่?!’

 

“…”

 

“ทะ ทำไมถึงไม่ใช่มัน!” เวียร์ขบริมฝีปาก “ทำไมต้องเป็นคนอื่นด้วย! ทั้งที่วางแผนเตรียมการมาขนาดนั้น ทำไม ทำไมถึงมีตัวแปรอื่นเข้ามายุ่งวุ่นวายกับแผนการของผม!”

 

“เพราะผมยิงโดยไม่มองก่อนเหรอ?!”

 

“…”

 

…‘แผนการมันถึงได้พังไม่เป็นท่า’

 

มันยากจะยอมรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้น

 

ทั้งที่วางแผนมาเป็นอย่างดีกับผิดพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย

 

คนที่ควรตกตาย โดนลูกธนูปักหน้าผากกับเป็นใครคนอื่นแทน เป็นใครคนอื่นที่ไม่ใช่ ‘โอลิเวอร์’ ซึ่งเป็นเป้าหมายหลักใหญ่ใจความสำคัญที่เขาเพ็งเล็งอยู่ ฝ่ามือที่กอบกุมขมับลดลง

 

ลดระดับลงหลายส่วนก่อนจะเงยหน้าเล็กน้อย

 

…‘ช่างเถอะ ครั้งต่อไปไม่มีพลาดแน่’

 

…‘ครั้งต่อไปจะต้องเอาให้แน่ใจ’

 

…‘จะได้ไม่ฆ่าผิดตัวเหมือนครั้งนี้อีก’

 

“…”

 

ถามว่าเสียใจไหมที่ฆ่าผิดคน

 

เขาเสียใจ เสียใจมากที่ฆ่าผิดตัว จนนำมาสู่สถานการณ์ที่ไม่มีใครคาดคิดคาดฝัน แต่ถ้าถามว่าคิดจะหยุดยั้งไม่ลงมือต่อรึเปล่า ก็คงต้องบอกว่า ‘ไม่’ หนี้แค้นต้องชำระหยุดยั้งไม่ได้

 

เวียร์กะพริบตาพร้อมหรี่ตามองขณะกำลังทำความเข้าใจทุกสิ่งอย่าง

 

…‘ที่นี่มันที่ไหน?’

 

“…”

 

ห้องสี่เหลี่ยมสีขาวทุกด้าน

 

ไม่ว่าจะกวาดสายตามองไปทิศทางไหนก็ล้วนแล้วแต่เป็นสีขาวบริสุทธิ์ และที่สำคัญยิ่งกว่าก็คือข้อความตัวอักษรที่ล่องลอยอยู่กลางอากาศ ลอยอยู่เบื้องหน้าของเขา

 

[ รางวัลพิเศษ : สังหารสิ่งมีชีวิตต่างโลกเป็นคนแรก ]

 

“…”

 

“สังหารสิ่งมีชีวิตต่างโลกเป็นคนแรก?” เวียร์เลิกคิ้วขึ้นสูง “สิ่งมีชีวิตต่างโลก? สิ่งมีชีวิตต่างโลก?! จะบอกว่าลูกธนูที่ยิงไปในตอนแรก ลอยไปปักหัวสิ่งมีชีวิตต่างโลกเหรอ?”

 

ไร้สาระเกินไปรึเปล่า

 

“…”

 

เวียร์พยายามอ่านตามตัวอักษรอีกครั้ง

 

แต่สิ่งที่เขาพานพบเห็นก็ยังเหมือนเดิมไม่มีแปรเปลี่ยนแม้แต่น้อย

 

ข้อความ [ รางวัลพิเศษ : สังหารสิ่งมีชีวิตต่างโลกเป็นคนแรก ] ก็ยังคงเหมือนเดิมไม่มีแปรเปลี่ยนยังคงล่องลอยอยู่กลางอากาศ เสมือนต้องการให้เขายินยอมน้อมรับความจริง

 

ฝ่ามือยื่นสัมผัสเข้าไปที่ข้อความกลางอากาศ

 

…‘ของจริงเหรอ?’

 

“…”

 

“!!!”

 

“…”

 

พริบตาเดียวเท่านั้นที่สัมผัส

 

ทันทีที่มือแตะสัมผัสข้อความ [ รางวัลพิเศษ : สังหารสิ่งมีชีวิตต่างโลกเป็นคนแรก ] ก็แตกสลายแปรเปลี่ยนกลายเป็นข้อความหนึ่งเข้ามาทดแทน ทั้งยังเป็นข้อความสำคัญ

 

ที่จะตอบข้อสงสัยของเขาอีกด้วย

 

[ ข้อความแนะนำเบื้องต้น : ตัวท่านในตอนนี้ได้หลุดเข้ามาอยู่ใน ‘ดินแดนโกลาหล’ เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่ว่าจะด้วยเหตุบังเอิญหรือว่าความตั้งใจของใครบางคน ท่านก็ไม่อาจหลีกหนีจากโชคชะตาตรงหน้าไปได้ จงแข็งแกร่งยิ่งขึ้นและเอาชีวิตรอดต่อไป แล้วความจริงทั้งหมดจะปรากฎ ห้องสีขาวที่เห็นอยู่เบื้องหน้าก็คือเครื่องมือช่วยชีวิตของท่าน และอย่าได้คิดว่าทุกสิ่งอย่างเป็นเพียงของปลอมแปลง ไม่งั้นท่านจะต้องจ่ายค่าตอบแทนในการหลบหนีความเป็นจริงด้วยความตายของท่าน ไม่ใช่จากมือของใครคนอื่น แต่มาจากความประมาทไม่เตรียมการของท่านเอง สุดท้ายขอให้ท่านอยู่รอดปลอดภัยและขอให้พระเจ้าโปรดคุ้มครอง ]

 

พออ่านมาถึงจุดสุดท้ายรอยยิ้มเย้ยหยันก็ปรากฎให้เห็น

 

“…”

 

…‘พระเจ้าโปรดคุ้มครอง?’

 

ช่างเป็นคำกล่าวที่ชวนให้หัวเราะเหลือเกิน

 

เพียงแต่ว่าสิ่งที่ชายหนุ่มให้ความสนใจมากที่สุดกับไม่ใช่บรรทัดสุดท้ายอยากจะเชื่อถือในพระผู้เป็นเจ้า แต่เป็นเรื่องที่เขาหลุดมายัง ‘ดินแดนโกลาหล’ ต่างหาก 

 

ดินแดนโกลาหลกับสิ่งมีชีวิตต่างโลกและก็ห้องสีขาว

 

…‘ความเป็นจริงที่ยากจะปฏิเสธสินะ’

 

“…”

 

“หรือว่าจะเกี่ยวกับแผ่นดินไหวก่อนหน้า?” เวียร์หรี่ตามอง “แผ่นดินไหวที่มาพร้อมกับอาการคลื่นไส้อย่างรุนแรงย่อมไม่ใช่ปรากฎการณ์ที่มาพร้อมกันอย่างแน่นอน”

 

ความเป็นไปได้หนึ่งผุดเข้ามาในหัวสมอง

 

“แล้วถ้าไม่ใช่เหตุการณ์บังเอิญล่ะ”

 

“…”

 

…‘หลังจากแผ่นดินไหวเสร็จเราก็ได้ยินเสียงเดินมาทันที’

 

แล้วถ้าสมมติว่าทุกสิ่งอย่างเป็นเรื่องจริงที่หลุดเข้ามาในต่างโลก หลุดเข้ามาในดินแดนโกลาหล แล้วมันมีกี่คนกันที่หลุดเข้ามาด้วย มีแค่เขาหรือมีคนอื่นเข้ามาร่วมชะตากรรม

 

คงมีแต่ต้องเดินหน้าตามเกมเท่านั้นถึงจะได้คำตอบ

 

…‘หวังว่าจะได้คำตอบนะ’

 

“…”

 

นิ้วมือแตะข้อความยาวเหยียดอีกครั้ง

 

หน้าต่างข้อความกลางอากาศก็พลันแปรเปลี่ยน

 

[ รางวัลพิเศษแบบทางเลือก : ( 1 ). ได้รับแต้มสกิลเพิ่มเติมอีก 3 แต้ม + สุ่มสกิลเพิ่มเติมอีก 1 ครั้ง + แหวนมิติเก็บของ 1 วง / ( 2 ). คู่มือเอาตัวรอดในดินแดนโกลาหล 1 เล่ม + เงิน 5,000 ผลึกวิญญาณ + แหวนมิติเก็บของ 1 วง ]

 

เวียร์กะพริบตามองสงสัย

 

“…”

 

…‘ให้เลือกเหรอ?’

 

มีตัวเลือกด้วยกันสองตัวเลือก

 

…‘หนึ่งหรือว่าสอง’

 

หากเขาเลือกอย่างแรกเขาก็จะได้แต้มสกิลถึงสามแต้ม บวกกับสุ่มสกิลเพิ่มเติมได้อีกหนึ่งครั้งพร้อมกับแหวนมิติอีกหนึ่งวง ซึ่งก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันทำอะไรได้บ้างดีมากแค่ไหน 

 

หรือถ้าเขาเปลี่ยนหันไปเลือกข้อต่อมา

 

ได้รับคู่มือเอาตัวรอดในดินแดนโกลาหลพร้อมกับเงินห้าพันผลึกวิญญาณ และแหวนมิติหนึ่งวงเหมือนข้อเสนอแรก ซึ่งตัวเขาเองก็บอกไม่ได้ว่ามันดีแค่ไหน แตกต่างกันยังไง

 

สองตัวเลือกให้เลือก แต่กับไม่มีบอกกล่าวความสำคัญของข้อเสนอทั้งสองที่กล่าวออกมา ไม่มีบอกกล่าวอะไรทั้งนั้น แล้วแบบนี้เขาจะรู้ได้ยังไงว่าอย่างไหนจะดีกว่ากัน

 

หลังจากครุ่นคิดอยู่นานปลายนิ้วก็เลื่อนตัดสินใจได้ในที่สุด

 

…‘ข้อมูลสำคัญกว่า’

 

“…”

 

แม้แต้มสกิลกับสุ่มเพิ่มเติมจะล่อตาล่อใจยังไง

 

หากแต่สำหรับเขาในตอนนี้ ข้อมูลเกี่ยวกับดินแดนโกลาหลต่างหากคือสิ่งสำคัญที่สุด สำคัญยิ่งกว่าสิ่งใด ปราศจากข้อมูลทั้งยังเป็นของต่างโลกที่อยู่นอกเหนือสามัญสำนึกทั่วไป

 

การทำอะไรง่ายดายปราศจากหัวคิดอาจทำให้ตกตายโดยไม่รู้ตัว

 

…‘ฉะนั้นข้อมูลจึงเป็นสิ่งจำเป็นที่ขาดไม่ได้’

 

“…”

 

[ รางวัลพิเศษแบบทางเลือก : ท่านยืนยันเลือก ( 2 ). คู่มือเอาตัวรอดในดินแดนโกลาหล 1 เล่ม + เงิน 5,000 ผลึกวิญญาณ + แหวนมิติเก็บของ 1 วง ( ใช่ / ไม่ ) ]

 

เวียร์กดนิ้วลงไปบนหน้าจอโปร่งแสง [ ใช่ ]

 

“…”

 

“!!!”

 

“…”

 

ทันทีที่ปลายนิ้วแตะสัมผัส [ ใช่ ] 

 

หน้าต่างข้อเสนอพิเศษที่โผล่หน้าออกมาจากไหนก็ไม่รู้

 

ก็พลันแตกสลายแปรเปลี่ยนกลายเป็นละอองแสงนับล้าน แตกกระจัดกระจายหลอมรวมเหนือฝ่ามือของชายหนุ่มทราเวียร์ ก่อนละอองแสงจะแปรเปลี่ยนกลายเป็นหนังสือเล่มใหญ่

 

เป็นหนังสือคู่มือที่ใหญ่จนชวนให้เตะสายตาขั้นสุด

 

…‘นี่มัน มันไม่ใหญ่ไปหน่อยเหรอ?’

 

“…”

 

เวียร์เลิกคิ้วมอง

 

นอกจากหนังสือคู่มือเล่มใหญ่มากเป็นพิเศษ

 

ยังมีของสองสิ่งอย่างที่โผล่หน้าออกมาจากความว่างเปล่า ซึ่งก็คือถุงผ้าที่บรรจุผลึกสีฟ้าอัดแน่นเต็มไปหมด และก็ของชิ้นอย่างสุดท้ายเป็นแหวนสีดำคงไม่พ้นเป็นแหวนมิติ

 

ดวงตาจับจ้องมองพลางใช้ความคิดไปด้วย

 

…‘อย่างกับเกมออนไลน์’

 

“…”

 

ดวงตากะพริบมองด้วยความสนใจใคร่รู้

 

พอฝ่ามือเปิดเข้าไปอ่านด้านในคู่มือเล่มใหญ่ สิ่งที่พานพบเจอกับมีเพียงหน้ากระดาษว่างเปล่ามากมายเต็มไปหมด หัวคิ้วทั้งสองลอบขมวดเข้าหากัน แต่พอเปิดหน้าแรกสุด

 

เขาก็เห็นว่ามันไม่ใช่หน้าว่างเปล่าเหมือนหน้าอื่น

 

“…”

 

[ หัวข้อ : เพิ่มเลเวลด้วยค่าประสบการณ์ ]

 

“หืม?” เวียร์กวาดสายตามอง “ไหน ๆ หัวข้อ ‘เพิ่มเลเวล’ การฆ่าสิ่งมีชีวิตในดินแดนโกลาหลล้วนแล้วแต่จะทำให้ได้มาซึ่งค่าประสบการณ์ และเมื่อค่าประสบการณ์ที่ได้รับไปถึงจุดหนึ่ง ก็จะทำให้ผู้ได้รับแข็งแกร่งมากขึ้นผ่านการอัพเลเวล”

 

“โดยการอัพเลเวลแต่ละครั้ง” สายตามองไล่ตามตัวอักษร “ตัวท่านจะได้รับแต้มสกิลหนึ่งแต้ม เอาไว้สำหรับอัพเลเวลสกิลของท่าน ยิ่งอัพมากก็ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นมีประโยชน์มากขึ้น แต่ว่าในการอัพแต่ละครั้ง จำต้องอาศัยเงื่อนไขประกอบร่วมด้วยไม่อาจอัพทันทีได้เลย”

 

ก็เหมือนกับเกมออนไลน์ทั่วไป

 

“…”’

 

ฆ่ามอนสเตอร์อัพเลเวลเสริมเพิ่มเติมความแข็งแกร่งให้กับตัวเอง

 

เพียงแต่ว่าตายจริงเจ็บจริงหรือบางทีจุดจบสุดท้ายปลายอาจไม่ใช่เพียงแค่ความตายง่ายดาย อาจจะพบจุดจบที่ตายเสียดีกว่าอยู่ อยู่อย่างทุกข์ทรมาน อยู่อย่างตายทั้งเป็น

 

แม้ไม่อยากจะยอมรับ แต่ตัวของเขาคงไม่พ้นได้มาอยู่ที่ต่างโลกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถามว่าตกใจไหมกับความจริงตรงหน้า เขาก็บอกกล่าวตามตรงว่าตกใจ ถามว่าอยากจะกลับไหม

 

เขาก็บอกไม่ได้เหมือนกัน แต่ถ้าเปลี่ยนคำถามว่าเขาตื่นเต้นไหมตอนนี้ เขาบอกกล่าวได้เลยว่าตื่นเต้นเป็นที่สุด ไม่ใช่ตื่นเต้นเพราะเป็นต่างโลก แต่เป็นเพราะโอกาสยอดเยี่ยมตรงหน้า

 

มันคือโอกาสหวนคืนกลับมาอีกครั้งของเขา

 

…‘จะปล่อยผ่านไม่ได้เด็ดขาด!’

 

“…”

 

“ก็ได้แต่หวังนะ” รอยยิ้มปรากฏขึ้น “ก็ได้แต่หวังเป็นอย่างยิ่งว่าแกจะถูกโยนมาที่โลกใบนี้ด้วย หากแกโชคดีถูกโยนมาที่นี่จริง ถูกโยนมาพร้อมกับไอ้พวกเศษเดนเศษขยะพวกนั้น”

 

“ไม่ต้องรอให้ใครคนอื่นฆ่าหรอก”

 

“…”

 

“ฉันจะตามไปฆ่ามันเอง”

 

…‘ขอให้เจอเถอะ’

 

เวียร์ยิ้มแต่อดเสียดายไม่ได้

 

น่าเสียดายที่ในคู่มือมีเพียงหัวข้อเดียว จากเท่าที่ดูเท่าที่คาดการณ์เป็นไปได้ว่าเขาต้องปลดล็อคเงื่อนไขอย่างใดอย่างหนึ่งก่อน ไม่งั้นในหนังสือคู่มือเอาตัวรอดคงไม่มีอะไรขึ้น

 

กว่าคู่มือเอาตัวรอดจะมีประโยชน์คงต้องรอคอยไปอีกหน่อย

 

…‘คงต้องรีบหาเงื่อนไขเพิ่มเติมมาปลดล็อคแล้วล่ะ’

 

“…”

กำลังขุดหลุมอยู่ดี ๆ ดันถูกส่งมาต่างโลกพร้อมระบบเสริมแกร่งเฉยเลย

กำลังขุดหลุมอยู่ดี ๆ ดันถูกส่งมาต่างโลกพร้อมระบบเสริมแกร่งเฉยเลย

Score 10
Status: Completed
[ รางวัลพิเศษ : สังหารสิ่งมีชีวิตต่างโลกเป็นคนแรก ] ชายหนุ่ม ‘เวียร์’ ยืนมองเหม่อลอย ก่อนจะถูกส่งไปที่ห้องสีขาวและพบเจอระบบเสริมแกร่ง เพื่อแก้แค้นและขึ้นไปจุดสูงสุด เขาจำต้องเก็บเวลให้มากกว่านี้

Recommended Series

Options

not work with dark mode
Reset